دل نوشته معلمی در ایران

سال ۵۷ جوان بودیم و از سال ۵۸ از درون و  برون شروع به پیر شدن کردیم . . آغاز غصه خوردنمان بود و بعضی چیزها را از همان اول نمی توانستیم درک کنیم و دلمان میخواست افکار و عقاید گذشته یمان را قبول نداشته باشیم ؛ اما هر روز دریغ از دیروز و هر سال دریغ از پارسال، گمان میکردیم آنهائی که می گفتند: وای بر دروغگویان ؛ خودشان آدمهای راستگویی هستند، اما واقعیت این نبود و به ما دورغ گفتند. آنهائی که گفتند دنیا مزرعه آخرت است؛ خودشان میدانستند که دروغ میگویند،آنهائی که می گفتند: مال دنیا...

Read More