با مروری گذرا بر مسئله استقلال کوردستان باشور می توان اذعان کرد که مقوله رفراندوم و حق تایین سرنوشت یک ملت در فضای سیاسی کنونی خاورمیانه پدیده ای نوین به شمار می آید که استارت این حرکت توسط کردها چه در سوریه و چه درعراق رقم خورده است و به بیانی دیگر مسائل و بحرانهای پیش آمده پس از رفراندوم نیز نشانگر فقدان و عدم وجود نظام های پیرو عدالت اجتماعی و دمکراسی در منطقه است که در این خصوص مسائل خرد و کلان بسیاری با تکیه بر اخبار و اطلاعات منتشر شده در رسانه ها می توان شاهد باشیم.
نا مفهموم بودن پدیده رفراندوم برای همسایگان کوردستان عراق و به رسمیت نشناختن آن را می توان مصداق بارز عدم درک صحیح روابط دیپلماتیک و پیش رفت و تغییرنظام سیاسی باطل با نظام ها و متد جدید از طرف نظام های حاکم درمنطقه و کشورهای هم جوار اقلیم کوردستان عراق وضعف سیستماتیک در اداره این کشورها دانست که به همین سبب موجب گردیده شاهد واکنش های منفی متعدد و تبلیغات سوء از جانب آنان قبل و پس از برگذاری رفراندوم باشیم که رفته رفته چهره واقعی به خود گرفته است و موجب گردیده که سیستم های تدافعی و هجومی درمنطقه برای هرگونه واکنشی منسجم گردند که خبر برگذاری مانور مشترک ایران و ترکیه و نیروهای حشد شعبی عراق از یک سو و بیانه های مشترک احزاب مسلح کورد هرچهار پارچه کوردستان در خصوص حمایت از رفراندوم و ملت کورد ساکن عراق و واکنش به هرگونه حرکت تحریک آمیز از سوی کشورهای منطقه بر علیه کوردها از سوی دیگر، نشان از آن دارد که چشمان دمکراسی و روابط دیپلماتیک در منطقه بسته است و حاکمان و نظام های استبدادی درکی در خصوص برقراری نظام دمکراتیک و سوسیالیست و برقراری نظم جهانی و برابری حقوق انسانها و اقوام و ملل نداشته و همچنان پایبند به نظام های سنتی و از رده خارج شده خویش هستند و برای اثبات این گفتمان تند سیاسی و تفکر باطل در منطقه از ابزارها و کارتهای گوناگونی استفاده مینمایند که برای نمونه تحریم سه جانبه اقلیم کوردستان از جانب همسایگان نمونه تفکرسیاسی فرسوده ای است که بسیاری از نظامهای سوسیالیست جهانی با برقراری روابط دیپلماتیک از آن عبور کرده اند. دست آورد پافشاری بر نظام سیاسی استبدادی تنها ضمینه را برای فرقه گرایی و تنش و جنگ و کشتار دراز مدت و مبدل گشتن منطقه به میدان زور آزمایی و آزمایش سلاح های نظامی ایجاد مینماید که قطع به یقین در دراز مدت نتیجه مطلوبی را برای هیچ یک ازکشورهای منطقه بجای نخواهد گذاشت، زیرا ما در گذشته های نه چندان دور نیز شاهد این بوده ایم که دزدان گردنه حتی به یاران و همپیمانان خود نیز رحم نکرده و دست دوستی آنان با دیگر راهزنان دوامی نداشته و دراین میان قربانیان جنگ وخشونت تنها مردم بیگناه هستند که خواهان برقراری صلح و امنیت و احقاق حقوق و کرامت انسانی خویش هستند که عده ای قوم گرا از دیر باز تا کنون به اشکال گوناگون این حقوق مدنی و اجتماعی را از اغلب کشورهای خاورمیانه غصب نموده اند که بی گمان دوران استبداد نیز به زودی با تغییر شرایط در خاورمیانه به صفحات تاریخ خواهد پیوست و انتظار میرود که شاهد تغییرات و جابجایی توازن قدرت در منطقه باشیم و رفراندوم کوردستان عراق و خودمختاری مناطق کورد نشین سوریه سرآغاز برقراری این توازن قدرت است اما پایان این تغییرات نخواهد بود.
لازم به ذکر است که یکبار دیگر تحرکات تهدید آمیزکشورهای ایران ترکیه و عراق بر علیه اقلیم کوردستان عراق را پیش دستی این کشورها درخصوص اعلام جنگ ارضیابی نمود که این تحریکات مانعی بر مسیر برقراری گفتمان سیاسی و توازن قدرت دربین کشورهای منطقه برای حل بحرانها منطقه ای و مسائل دیپلماتیک است و درخود ظرفیت آن را دارد که مبدل به عامل اصلی تنش در منطقه گردد و در این خصوص میتوان علی رقم میل باطنی احزاب کورد در خصوص درگیری نظامی به نقش دفاعی و بیانیه های صادر شده از جانب احزاب کوردی در هر چهار پارچه کوردستان و همچنین پشتیبانی همپیمانان آنان درخصوص جواب قاطع به هرگونه حمله نظامی علیه کوردستان عراق اشاره داشت. عواقب هرگونه اقدام نظامی تنها مسیر حل بحرانهای منطقه ای را به درازا میکشاند که عاملا” بی ثباتی منطقه مقصر اصلی این تنش ها  قلمداد خواهند شد و بی شک پاسخ درخور آنها به آنها داده خواهد شد.
سازمان یاری کورد ٨.١٠.٢٠١٧
Likes(2)Dislikes(0)